sto kolorów kuchni

Lubicie?  Ja bardzo.  Za to moje dzieci nie przepadają.  Córka zjada w przedszkolu (bo tam nie ma wyjścia), w domu już nie chce.  Syn jak może, nie je wcale.  Mąż zje, jak trzeba.  Muszę jednak przyznać, że ta wersja bardzo mi się spodobała.  Kasza jest dużo bardziej sypka, a ja taką właśnie lubię.  Przepis z książki "Kuchnia rycerska i sarmacka" w ramach zabawy Gotujemy po polsku pod patronatem zPierwszegoTłoczenia.



 Składniki:

• 2 szklanki kaszy gryczanej
• 3 łyżki smalcu
• sól

Wykonanie:

W garnku rozpuścić smalec, wsypać kaszę, smażyć mieszając kilka minut.  Zalać 3 szklankami osolonego wrzątku.  Gotować 30 minut na małym ogniu.  Piekarnik nagrzać do 200 stopni.  Wyłączyć.  Wstawić do gorącego piekarnika przykryty garnek na około 1 godzinę.  Kaszę podawać polaną stopionym masłem.

/wydrukuj przepis/

 Udało mi się wyhodować dynie butternut z nasionek od Bei.  Są cudowne w smaku, lekko słodkawe, zupełnie inne niż orzechowa hokkaido. 

Długo zwlekałam z pierwszym daniem, ale sałatka pokazana przez Beatkę podbiła moje serce.  Tak upieczone warzywa możecie spokojnie zjadać same (tak robiła moja córcia z brokułem), albo sałatkę zabrać na obiad do pracy.

Składniki:

• 1 średniej wielkości dynia butternut (dałam pół butternut i pół hokkaido)
• 1 duży brokuł
• 2-3 ząbki czosnku
• kilka łyżek oliwy
• sól, pieprz do smaku
• ulubione przyprawy (np. ulubiona mieszanka curry)
• dodatki : ser pleśniowy, orzeszki piniowe lub włoskie, ugotowany bulgur, soczewica, ryż czy np. quinoa (dałam kaszę gryczaną i orzechy włoskie)

Wykonanie:

Piekarnik rozgrzać do 200-220°C.
Dynię obrać i pokroić na 1-1,5 cm grubości plastry (lub bezpośrednio w kostkę). Brokuła umyć, podzielić na różyczki, dobrze osuszyć i przełożyć do żaroodpornego naczynia.
Czosnek przecisnąć przez praskę i połowę wymieszać z 1-2 łyżkami oliwy, a następnie polać różyczki brokuła, posolić, popieprzyć i dobrze wymieszać.
Pozostały czosnek wymieszać z 2 łyżkami oliwy i ok. 2 łyżeczkami przypraw i posmarować (pędzelkiem) ułożoną na blasze dynię. Piec warzywa do miękkości (ok. 15-20 minut).
Podawać z dodatkiem pleśniowego sera (lub startego pecorino), uprażonych na suchej patelni orzechów i / lub ugotowanego ryżu, kaszy czy soczewicy.



/wydrukuj przepis/

Na moim blogu nie było do tej pory zup, które goszczą najczęściej  u nas w domu.  Jakoś sobie tak to wymyśliłam, że przecież pomidorową, krupnik czy ogórkową umie zrobić każdy.  Ostatnio jednak do mnie dotarło, że przecież niekoniecznie.  Po pierwsze może ktoś robi ją zupełnie inaczej niż ja, a po drugie przecież i ja kilkanaście lat temu nie miałam pojęcia jak zrobić zwykłą pomidorową.  Wtedy dzwoniłam do mamy i pytałam.  Teraz świat się zmienia i może ktoś zajrzy do internetu, żeby nauczyć się tej pierwszej zupy.  Gotowanie po polsku z serwisem zpierwszegotłoczenia i Grumkami jest do tego wspaniałą okazją.  Przedstawiam Wam krupnik, dokładnie taki jak robi się u nas w domu przyjamniej raz na dwa tygodnie.

Składniki:

1 udo z kurczaka

3-4 marchewki

2-3 pietruszki

kawałek selera

kawałek pora

1 cebula

3-4 ziemniaki

1/2 szklanki kaszy pęczak

2 liście laurowe

4-5 ziaren ziela angielskiego

koperek

Wykonanie:

Udo myjemy, wkładamy do garnka i zalewamy wodą (ja robię duże porcje zupy i zalewam około 2-3 litrami).  Gotujemy wywar na wolnym ogniu.  Jak woda się zagotuje zdejmujemy szumowiny i wrzucamy opłukaną na sitku kaszę oraz dorzucamy liść laurowy i ziele angielskie.  Dalej gotujemy.  Obraną cebulę opalamy nad gazem i dodajemy do zupy.  W między czasie obieramy marchewkę, pietruszkę i selera, myjemy te warzywa oraz pora.  Następnie marchewkę kroimy w kostkę (Możemy też pokroić ja w kostkę już po ugotowaniu i ja tak zazwyczaj robię).  Wrzucamy warzywa i dalej gotujemy.  Obieramy, myjemy i kroimy w kostkę ziemniaki.  Wrzucamy do gotującej się zupy i gotujemy aż do miękkości.  Kiedy ziemniaki i marchewka są już miękkie doprawiamy zupę (Krupniku nie wolno solić na początku, bo sczernieje).  Do zupy dodajemy koperek.   Można jeść z chlebem.

/wydrukuj przepis/

Te pierogi podobno pochodzą z mojego województwa.  U mnie w domu jednak nigdy się ich nie jadło, ale za to doskonale pamiętam studenckie mieszkanie, gdzie jedna ze współlokatorek przywoziła takie pierożki na obiad (O. to chyba były takie?  Dobrze pamiętam?).  Ostatnio przypomniała mi o nich teściowa mojej siostry.  Farsz zrobiłam według jej wskazówek, a ciasto według przepisu Asi.  Muszę powiedzieć, że od tej pory będę robiła już tylko takie ciasto, bo jest doskonałe.  Przepis dodaję w ramach akcji Gotujemy po Polsku z zpierwszegotłoczenia.pl i Grumkami.

Ciasto pierogowe:

2 szklanki mąki
1 łyżeczka soli
1 łyżeczka masła lub oleju
1 jajko (roztrzepane)
około 1 szklanki ciepłej wody

Farsz:

1 szklanka kaszy gryczanej 
1/2 kg sera białego
posiekana mięta
sól

Wykonanie:

Kaszę gryczaną ugotować w posolonej wodzie lub uprażyć (tego nie potrafię, ale tak dostałąm w przepisie).  Po ugotowaniu przestudzić.

Mąkę przesiać na stolnicę, zrobić w niej wgłębienie, dodać sól, masło lub olej oraz jajko. Stopniowo dodając ciepłą wodę wyrabiać miękkie i elastyczne ciasto (przez około 10 minut). Przykryć ściereczką ( ja wkładam do naczynia żaroodpornego i przykrywam). Przygotować farsz.
Ugotowaną kaszę wymieszać z rozgniecionym białym serem oraz miętą. Doprawić solą.
Ciasto rozwałkować, kieliszkiem lub szklanką wycinać kółka, nakładać farsz i zlepiać brzegi w pierogi. Wrzucać partiami na osoloną, wrzącą wodę i gotować do miękkości, przez około 3 minuty. Można sprawdzić czy ciasto jest już miękkie, odławiając jednego pieroga na łyżkę cedzakową i dotykając palcem.
Pierogi zaraz podawać ze śmietaną, posypać solą i pieprzem do smaku. Pierożki można też odsmażać na rozgrzanej patelni z tłuszczem.

/wydrukuj przepis/